مهدويت و سينماي هاليوود

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4

مهدويت و سينماي هاليوود

به يك عبارت جهان امروز جهان تصوير است و عمده‏ترين مصداق اين تصوير سينماست. پستمن‏ در كتاب «زندگى در عيش، مردن در خوشى» خود سه دوره را يا سه سپهر را اصطلاحا براى انتقال معلومات ذكر مى‏كند. دوره اول دوره انتقال معلومات به وسيله زبان بود. پدر مى‏گفت فرزند حفظ مى‏كرد، دوره دوم دوره مكتوب بود و كتاب حافظ و حامل معنا براى نسل بعدى شد. ايشان سومين دوره را دوره تصوير مى‏داند كه تصوير سينمايى و تلويزيونى جاى دو موج قبلى نشسته است. البته تحليل ايشان اين است كه اين تصويرها به ‏صورت خاص دارد ساخته مى‏شود و به جهان ارائه مى‏شود، ما در قلمرو افزايش دامنه جهل انسان قرار داريم تا علمش. تحليلى كه پستمن ارائه مى‏دهد تحليل درستى است و اين تقسيم‏بندى نسبت ‏به سه دوره انتقال معلومات واقعيت قضيه اين است كه ما داريم در عصر تصوير و عصر سينما زندگى مى‏كنيم و عنوانى كه شما تحت عنوان دنياىinformation, anformatic يا اطلاعات و انفجار اطلاعات داريد عصاره‏اش تصوير است، يعنى از يك طرف ما الان در عصر اطلاعات زندگى مى‏كنيم كه اين اطلاعات جذابترين، مؤثرترين، كارآمدترين و ماندگارترين شيوه ابراز آن تصوير است.

« منم که غایبم »

آقای من! لاف زدن در عشق، جایی ندارد. تنها روزی که گوشه چشمی از جمال تو، بر این خاک تَرَک خورده کویری نازل شود، وسعت خواهش خود را برای تمنای دیدارت، در ذره ذره وجودم می‏بینی که چه بنفشه زاری به زیر پای تو خواهم شد، تا ذوالفقارت، هر چه از علف‏های هرز ضمیرم را اراده کند، برچیند و تنها عشقِ تو بماند و بس.
امروز، منم که غایبم و تو در لحظه لحظه‏های سوخته جانم، روشنی.
به موسیقی ندبه جمعه‏هایم گوش‏دار تا حرفا حرفِ نامِ خود را از من بشنوی، یا صاحب الزمان!